Χαιρετισμός του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομίας & Ανάπτυξης Γιάννη Δραγασάκη

Με ιδιαίτερη χαρά χαιρετίζω τη πρώτη επικαιροποιημένη έκδοση της Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής.

Με το τέλος των μνημονίων, η Αναπτυξιακή Στρατηγική αποτελεί το βασικό κατευθυντήριο πλαίσιο της πολιτικής.

Αυτή αποτελεί τον οδικό χάρτη για την επόμενη δεκαετία, για την πορεία προς ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα Βιώσιμης, Δίκαιης και Χωρίς Αποκλεισμούς Ανάπτυξης και το σχεδιασμό της νέας Προγραμματικής Περιόδου 2021-2030.

Η Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική έρχεται να καλύψει ένα διαχρονικό κενό. Για δεκαετίες, η ελληνική οικονομία κινούταν χωρίς «πυξίδα». Η οικονομική μεγέθυνση ήταν άναρχη και αποσπασματική. Αν και κατά περιόδους ισχυρή, δεν ήταν διατηρήσιμη. Πάντα, οδηγούσε σε ανισότητες, αποκλεισμούς και καταστροφές στο περιβάλλον. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ειδικότερα, ήταν διαρκής  η τάση αποβιομηχάνισης,  παραγωγικής υποβάθμισης και «τριτογενοποίησης» της οικονομίας.

Κάθε αναπτυξιακός κύκλος κατέληγε σε καταστροφικές κρίσεις και παρατεταμένες περιόδους στασιμότητας. Μια τέτοια καταστροφική κρίση, που πήρε τη μορφή κρατικής χρεοκοπίας και κοινωνικής φτωχοποίησης, ζήσαμε πρόσφατα.  Η πολιτική λήθης δεν βοηθά. Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την κρίση, αντλώντας, όμως, τα αναγκαία μαθήματα από αυτήν, για να αποτρέψουμε ανάλογες καταστροφές στο μέλλον.

Πίσω από το χρόνιο έλλειμμα σχεδιασμού της ανάπτυξης και την απουσία συγκεκριμένης στοχοθεσίας, υπήρχαν αντιλήψεις και συμφέροντα και  πολιτικές επιλογές που τα υπηρετούσαν.

Για χρόνια κυριαρχούσε η άποψη ότι οι αγορές από μόνες τους μπορούσαν να κατανέμουν αποτελεσματικά τους πόρους της κοινωνίας. Έτσι, η λειτουργία του ελληνικού κράτους χαρακτηριζόταν όχι μόνο από την έλλειψη στρατηγικής, αλλά και από την απουσία δομών, διαδικασιών και εργαλείων σχεδιασμού, αξιολόγησης  και υλοποίησης στοχευμένων τομεακών και κλαδικών πολιτικών. Ενώ, οι ειδικές ανάγκες και τα ειδικά συμφέροντα εξυπηρετούνταν από ένα σύστημα πελατειακών, περιστασιακών και αποσπασματικών ρυθμίσεων. Γεγονός που επέτεινε την πολυνομία και τη γραφειοκρατία και τελικά την αναποτελεσματικότητα του ελληνικού κράτους τόσο απέναντι στις λαϊκές κοινωνικές ανάγκες όσο και απέναντι στις ανάγκες της επιχειρηματικότητας.

Η διαμόρφωση της Στρατηγικής, λοιπόν, μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για ένα  ποιοτικό άλμα, καθώς για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της, η χώρα διαθέτει μια ολοκληρωμένη και συνεκτική στρατηγική ανάπτυξης που εισάγει την ολιστική λογική του σχεδιασμού, του προγραμματισμού, του συντονισμού αλλά και της διαφάνειας, της δεσμευτικότητας και της λογοδοσίας έναντι της κοινωνίας.

Η Αναπτυξιακή Στρατηγική, ενσωματώνει τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και ευθυγραμμίζεται με τους ευρωπαϊκούς αναπτυξιακούς στόχους.  Δεν είναι ένα στατικό κείμενο, αλλά μια δυναμική διαδικασία, διαρκούς εξειδίκευσης, επικαιροποίησης, και εμπλουτισμού, διαμόρφωσης των αναγκαίων θεσμών και διαδικασιών, καθώς και ανάπτυξης των αναγκαίων γνώσεων και δεξιοτήτων.

Εξάλλου, η ίδια η Στρατηγική δεν προέκυψε ως ένα κείμενο που συντάχθηκε σε «κλειστά γραφεία» από μία μικρή ομάδα «ειδικών», αλλά καταρτίστηκε κατόπιν ευρείας και ανοιχτής διαβούλευσης, αποσπώντας εξαρχής και τη θετική υποδοχή των ευρωπαίων εταίρων μας. 

Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα επικαιροποιημένη εκδοχή της συμπεριλαμβάνει όλες τις νεότερες εξελίξεις και επιμέρους θεματικές στρατηγικές από τον Ιούλιο του 2018 όταν και παρουσιάστηκε η Αναπτυξιακή Στρατηγική. Σε αυτή την πρώτη επικαιροποιημένη της εκδοχή, η Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική εξειδικεύεται σε 100 περίπου συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις και έργα, γεγονός που διευκολύνει τον έλεγχο της πορείας υλοποίησης της. Επίσης, τίθενται για  πρώτη φορά 32 εμβληματικοί, φιλόδοξοι αλλά επιτεύξιμοι, στόχοι για την οικονομία και 10 ισχυρά αναπτυξιακά μέτρα, με τριπλή επιδίωξη: 

  • Να αντιμετωπίσουμε χρόνιες διαρθρωτικές ελλείψεις, αδυναμίες και στρεβλώσεις του παραγωγικού μοντέλου με στόχο την οικοδόμηση ενός βιώσιμου αναπτυξιακού μοντέλου υψηλής προστιθέμενης αξίας, έντασης γνώσης και με εξωστρεφή προσανατολισμό.  
  • Να «επουλώσουμε τα τραύματα» στην οικονομία και την κοινωνία που προκάλεσε η κρίση και λανθασμένες πολιτικές διαχείρισής της, με στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και βιωσιμότητας της χώρας
  • Να ανταποκριθούμε στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής, που είναι προκλήσεις του μέλλοντος, όπως η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και η Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή.

 

Γιάννης Δραγασάκης

 

 

 

Copyright © - Ελληνική Δημοκρατία

Χρησιμοποιούμε την τεχνολογία των "Cookies" για να διευκολύνουμε την χρήση της παρούσας ιστοσελίδας. OK